Het ontwerp en de fabricage van banden - De fabricage van autobanden

De fabricage van autobanden

Banden en technologie Julian

Je zou het niet zeggen, maar een autoband is een hoog technisch product en niet zomaar een gegoten voorwerp.

Banden aan de lopende band Autobanden, een product waarbij heel wat techniek komt kijken! - Foto credits © : iStockphoto.com/rezulteo.com

De autoband is het resultaat van een ingewikkelde assemblage van talloze componenten: tot wel 200! De productie ervan vereist tal van uiteenlopende grondstoffen: natuurlijke en synthetische rubbersoorten, metaalkabels, textielvezels en diverse hulpstoffen.

 

De rubbercompound

Bij de fabricage van een autoband komen meer dan 30 soorten natuurlijk en synthetisch rubber kijken, met elk hun eigen kenmerken. Ze worden gemengd in enorme mixers om een gladde en homogene massa te verkrijgen. De assemblage van verschillende rubbercompounds is bepalend voor de eigenschappen van de autoband qua soepelheid, grip of weerstand.

Het assembleren van de elementen

De assemblagefase wordt uitgevoerd op een draaiende trommel waarop de diverse materiaallagen worden aangebracht. Hieronder de grote stappen.

 

Plaatsen van de luchtdichte laag

Het eerste op de trommel aangebrachte element is een uiterst dunne en luchtdichte laag van synthetisch rubber. Deze vervangt tegenwoordig de oude binnenband.

Plaatsen van de karkaslaag

Vervolgens wordt er een structuur van met rubber bedekte textiel- of metaaldraden toegevoegd. Dit vormt een radiaalstructuur rond de band. Het wordt ook wel het radiale karkas genoemd.

Plaatsen van de draadkernen

Er worden twee van metaalkabels vervaardigde hoepels aan beide zijden van de band aangebracht. Dit zijn de draadkernen. Ze houden de autoband op de velg en zorgen tevens voor de luchtdichtheid. De karkaslaag wordt vervolgens om de draadkernen gevouwen om de verankering ervan te garanderen.

Plaatsen van de zijwanden

Er worden overige lagen toegevoegd. Met name de zijwanden, van soepel en bestendig rubber, die de vervormingen van de autoband opvangen en de autoband tegen zijwaartse schokken beschermen. Hier worden tevens de markeringen op aangebracht.

Vormgeving van de autoband

Vervolgens krijgt de band vorm door het centrale gedeelte van de trommel op te blazen.

Versterking van de top

Hierna wordt de bovenzijde van de band bedekt met twee lagen. Deze lagen, voorzien van schuin geplaatste metaaldraden, vormen met de karkaslaag een netwerk van vormvaste driehoeken.

Plaatsen van het rolvlak

Ten slotte wordt het rolvlak aangebracht: het gedeelte van de autoband dat in contact staat met de weg.

 

Het vulkaniseren

De voorbereide band wordt in een mal geplaatst. De wanden van de mal zijn gegraveerd om het profiel en de markeringen op de autoband te reproduceren. In het midden van de mal, drukt een met heet water gevuld membraan onder druk, het nog kneedbare materiaal tegen de wanden. De hitte zet het bakproces in. De verhoging van de temperatuur tot 150°C zorgt voor de vulkanisatie van het rubber: de aan de rubbercompound toegevoegde zwavel vormt verbindingen tussen de polymeerketens. Het gaat zo van een plastische staat over in een elastische staat.

 

De eindinspectie

 Na het verwijderen uit de mal wordt de autoband geïnspecteerd. De autoband wordt door inspecteurs of door speciale machines op defecten gecontroleerd. Sommige banden worden willekeurig uit de productielijn gehaald en met behulp van röntgenstralen gecontroleerd.  Zodra een autoband ook maar de minst geringe afwijking vertoont, wordt deze vernietigd.

 

Bron: Film Michelin "De fabricage van autobanden"

 

Banden in cijfers

1,1 miljard: wereldproductie "autobanden" voor personenwagens (2008)

127 miljard: waarde in dollars van de internationale bandenmarkt (2007)

72%: aandeel in de vervangingsmarkt

49%: geconsolideerd marktaandeel van de 3 leiders - Michlin, Bridgestone en Goodyear

(Bronnen: Tire Business, Michelin Factbook)